درد وجدان

 

رسد روزی بی قرار من میشوی!
ز هجرانم، عمری پشیمان میشوی!
زمانی آید بی کس و تنها شدی
ز دل کندنت بس پریشان میشوی!
غزل هایم بی بهره اند از قافیه
دریغا!  برایم خروشان میشوی! 
گرفتار دردی! درد وجدانت است
رسد روزی که نابسامان میشوی...